S’di pse me zero nis vizorja ime
Nis po ku vallë do të përfundojë
Gjendem pranë saj të sjell vendime
Sa numra ajo guxon të pushtojë.
Dhe shtrihet vij e hollë, e zgjatur
Por s’lë të shtrihet dot pa e matur.
E dua vizoren se numrat i rriten
I rriten numrat dhe s’i përsëriten.
Kudo që të jetë në Pejë a në Prishtinë
Gjithëkah vizorja mban diciplinë.
Në vizore vijat nuk shkojnë rikverc
Me të vizatova shpejtë një kotec
Dhe një shtëpi, një trung t’qershisë
Dhe një minare t’lartë të xhamisë.
Edhe vizorja ka shumë të meta
S’mund t’i vizatoj gjethet e blerta.
Me të s’vizatohet as rrushi , as dëbora
Vetëm drejtësinë na e ndjek vizorja.
